Kafli 2 - England

Ķ London

pubOkkar fyrsta verk žegar komiš var ķ stórborgina London, var aš sżna unglingnum hvernig heimsborgarar högušu  sér ķ öngstrętum nęturlķfsins og notušu yfirvegun og fagmennsku ķ višskiptum viš breyskleika mansins.  Um žennan kafla feršarinnar, og hvernig viš vinirnir stóšum undir vęntingum Jóhönnu aš betrumbęta Bįrš, er ekki margt aš segja.  Ég held aš leišarljós okkar hafi veriš įlķka gott og hlusta į pįfann halda fyrirlestur um įgęti getnašarvarna.  Žekkingin og reynslan hafi veriš meš žeim hętti aš viš réšum alls ekki viš hlutverkiš.  Seint um kvöldiš tżndum viš Jóni en viš Bįršur komum upp į hótel undir morgun.  Viš sįtum į hótelherberginu og spjöllušum saman įhyggjufullir vegna stóra bróšur sem ekki skilaši sér heim śr sollinum.  Viš bjuggum į nķundu hęš į hótelinu og gardķnurnar blöktu ķ hlżjum andvara nęturinnar sem lék inn um opna svalahuršina.  Allt ķ einu heyršum viš žrusk fyrir utan svalirnar og var okkur heldur betur brugšiš.  Viš vorum hįttašir og ég greip til vasahnķfsins og opnaši hann undir sęnginni.  Sagši sķšan Bįrši aš fara og kķkja śt og athuga hvaš žetta gęti veriš.  Ég gleymi aldrei žeirri sjón žegar Bįršur, horašur og vęskilslegur, fór nötrandi og skjįlfandi aš svalahuršinni ķ boxernęrbuxum einum fata.  Eftir Sśgandafjaršardeiluna hlżddi hann okkur Jóni ķ einu og öllu, og einnig vorum viš hans eina traust ķ višsjįlum heimi śtlandanna.  Viš höfšum svona ęgivald yfir strįknum žessa dagana, eša žvķ trśšum viš.  Hnén skulfu undir honum og ég hugsaši meš mér aš ef einhver brjįlęšingur réšist inn myndi ég fį tękifęri til aš skjótast śt mešan Bįršur yrši mešhöndlašur.

Allt ķ einu sveiflar stóri bróšir sér yfir svalahandrišiš.  Hann hafši klifraš upp nķu hęšir eftir žakrennunni.  Mikiš óskaplega hefši hśn móšir hans veriš stolt af honum į žessari stundu ef hśn hefši oršiš vitni af hetjuskapnum.  Sérstaklega ef haft er ķ huga nżleg įbyrgš hans į uppeldi yngri bróšur sķns og sś fyrirmynd sem hann įtti aš vera honum ķ öllu orši og ęši.

Nęst var aš kķkja į "pśbbinn" og ekkert til fyrirstöšu aš taka Bįrš meš žangaš, žar sem hann var oršin 16 įra.   Viš treystum engum fyrir peningatöskunni žannig aš viš tókum hana meš okkur hvert sem fariš var.  Žaš er gaman aš sitja į enskum pub og drekka volgan lagerbjór meš litlu sem engu gasi.  Flatur og bragšdaufur en skemmtilegt aš lįta tķmann lķša og renna hverjum pęntaranum eftir annan nišur žurrar kverkarnar.  Fyrir rest stķgur žetta manni til höfušs en Bretar höfšu vit į žvķ į žessum tķma aš loka yfir mišjan daginn til aš hafa vit fyrir mönnum.  Viš vorum ķ góšu skapi žegar viš komum upp į hótel eftir skemmtilegan tķma og góšan įrangur viš uppeldi Bįršar. 

Allt ķ einu mundum viš eftir peningatöskunni sem einhverra hluta vegna hafši ekki feršast meš okkur til baka heim į hótel.  Okkur sortnaši fyrir augum ķ angist og sįum drauma marga įra renna śt ķ sandinn.  Hvaš įttum viš aš segja viš Hjalta?  Aš viš hefšum tżnt peningunum į enskri krį?  Tįrin žrżstust fram ķ augnahvarmana og blóšbragš kom ķ munninn.

MoneyViš mįttum varla męla mešan brunaš var til baka og fyrst aš reyna aš finna réttu krįnna og sķšan peningana okkar.  Viš fundum rétta stašinn og viš okkur blasti merkileg sjón į mišri götunni utan viš ölstofuna.  Hermašur ķ heljarinnar mśnderingu stóš į mišri götunni meš haglabyssu sem hann mišaši į skjalatöskuna okkar.   Fjöldi įhorfanda voru žarna en įttu allir sameiginlegt aš vera minnst 100 metra ķ burtu frį töskunni.  Ég kallaši į manninn aš hętta žessu žvķ viš ęttum žessa tösku.  Hann leit į okkur og benti mér svo aš koma til sķn alvarlegur ķ bragši.  Ég gekk til hans og śtskżrši mįliš meš titrandi röddu, aš viš hefšum gleymt töskunni į krįnni fyrr um daginn.  Hann skipaši mér aš opna töskuna og ég fįlmaši ķ talnalęsinguna og svipti svo lokinu upp.  Viš okkur blasti full taska af hinum żmsu tegundum af peningasešlum žannig aš minnti į bķómynd um mafķuna.  Allt ķ einu fór hermašurinn aš skellihlęja og benti okkur į aš taka töskuna og hypja okkur ķ burtu.

Seinna tókum viš eftir žvķ aš į öllum krįm ķ London, og žó vķšar vęri leitaš, voru višvörunarspjöld žar sem gestir voru hvattir til aš lįta vita ef einhver skildi eftir tösku eša pakka.  Į žessum tķma voru IRA aš sprengja eldsprengjur ķ enskum ölhśsum og hręšslan Breta viš hryšjuverk var mikil.  Žaš var semsagt IRA sem bjargaši draumi okkar um skśtuęvintżri aš žessu sinni.

Skśtan keypt.

Viš byrjušum aš hringja ķ bįtasölur og duttum loks nišur į ašila sem hafši rétta bįtinn į verši sem var višrįšanlegt.  Hann baušst til aš skutla okkur til Chishester, sem  er hafnarbęr į sušur strönd Englands, til aš skoša bįt sem hann hafši ķ sölu. 

Žegar svona heimborgarar leita aš bįt dugar ekkert minna en eigandinn sjįlfur sżni žeim hvaš erķ boši.  Hann var viršulegur enskur séntilmašur ķ teinóttum fötum og sótti okkur į Bentley snemma laugardagsmorguns.  Viš ókum śt śr borginni og fljótlega tóku viš ensk sveitahéröš meš gręnum engjum og hęšum meš bśfénaši į beit.  Žetta var notalegt feršalag ķ einstöku umhverfi og flottum bķl og bįtasölumašurinn ręddi viš okkur į sinni viršulegu Oxford ensku.

BeljanEn žaš var žó eitt sem skyggši į įnęgjuna.  Bįršur hafši veriš meš vindverki og stóš ķ ferlegum višrekstri sem var okkur lifandi aš drepa.  Viš höfšum hótaš honum aš skilja hann eftir ķ London žar sem hann vęri ekki ķ hśsum hęfur.  En hann sór og sįrt viš lagši aš hann myndi ekki bregšast okkur ef hann fengi aš koma meš.  Hann skyldi sko bara halda ķ sér.

Žaš var bjartur og fagur sólardagur og gestgjafi okkar hafši gluggann į bķlnum opinn og vindurinn lék viš andlit okkar of feykti hįrlubbunum į okkur til og frį.  Allt ķ einu byrjar Bįršur aš freta.  Hrikaleg lyktin fyllti bķlinn en bķlstjórinn misskildi ašstęšur.  Hann bölvaši žessari sveitalykt og skrśfaši upp gluggann til aš verjast henni.  Jón hafši rekiš hnefann undir bringuspjarirnar į Bįrši sem lagaši ekkert įstandiš.  Augun ętlušu śt śr Bįrši, blį og stór, sakleysisleg og varnarleysiš algjört. Žaš tók manninn ķ teinóttu fötunum langan tķma aš skilja uppruna lyktarinnar og žį stašreynd aš hśn tengdist į engan hįtt enskum landbśnaši.  Viš Nonni höfum aldrei veriš eins vandręšalegir en sį teinótti treysti sér ekki til aš taka okkur til baka  eftir skošun į bįtnum.  Žaš gerši svo sem lķtiš til žvķ viš höfšum tekiš meš allar okkur föggur og vorum komnir į rétta stašinn til aš kaupa bįt.  Viš fengum okkur žvķ hótelherbergi ķ Chichester og kvöddum žann teinótta.


« Sķšasta fęrsla | Nęsta fęrsla »

Athugasemdir

1 Smįmynd: Ķvar Pįlsson

Žiš eruš óborganlegir!

Ķvar Pįlsson, 15.10.2007 kl. 15:40

Bęta viš athugasemd

Ekki er lengur hęgt aš skrifa athugasemdir viš fęrsluna, žar sem tķmamörk į athugasemdir eru lišin.

Um bloggiš

Gunnar Þórðarson

Höfundur

Gunnar Þórðarson
Gunnar Þórðarson

Viðskiptafræðingur með meistarapróf í alþjóðaviðskiptum.  Fordómalaus frelsisunnandi og heimshornaflakkari. Hefur búið í Rússlandi, Kanada, Mexíkó, Sri Lanka og Uganda en aldrei fór ég suður. 

Okt. 2017
S M Ž M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

Nżjustu myndir

  • 20161205- DSC2854
  • IMG_8134
  • DSCN0163
  • Flakagæði
  • DSCN0163

Heimsóknir

Flettingar

  • Ķ dag (18.10.): 0
  • Sl. sólarhring: 8
  • Sl. viku: 26
  • Frį upphafi: 266590

Annaš

  • Innlit ķ dag: 0
  • Innlit sl. viku: 21
  • Gestir ķ dag: 0
  • IP-tölur ķ dag: 0

Uppfęrt į 3 mķn. fresti.
Skżringar

Innskrįning

Ath. Vinsamlegast kveikiš į Javascript til aš hefja innskrįningu.

Hafšu samband